|
|
 |
|
|
|
|
|
| |
Barry Fairweather berrogei urte bete berritan hil da, eta Pagford herri txikia shock batean bezala geratu da. Itxuraz, herri patxadatsua da Pagford. Leku idiliko bat. Galtzada harriko merkatu plaza bat eta abadia zaharra. Baina patxadazko itxura horren atzean, gatazka larria ezkutatzen da. Aberatsak gatazkan daude pobreen aurka, nerabeak gurasoen aurka, emazteak senarren aurka, irakasleak ikasleen aurka… Pagford ez da lehen kolpean ematen duena. Gerra horiek denak ezkutuan egon dira orain arte, baina Barryk parrokia-batzarrean utzi duen hutsuneak inoiz Pagforden ikusi gabeko gerra piztu du. Nork irabaziko du grinaz, hipokresiaz eta ustekabeko berriez kargatutako gerra hori? Komedia ilun bat idatzi du Rowlingek, zer pentsa uzten zaituena hasieran eta harrituta gero. The Casual Vacancy da JK Rowling-ek helduentzat idatzi duen lehen eleberria. |
|
|
|
|
|
Minimalia ipuin, kontakizun eta istorio laburrez osatutako liburu bat da. Narraziootan, bizitza kontatzeaz gainera, kontatzen da literaturaren abentura ere. Bizitza eta idazkuntza txanpon beraren aurkia eta ifrentzua baitira, Minimalian txanponaren alde biak ageri dira bat eginda, noiz harmonia onean, noiz armonia liskartsuan, baina inoiz ez bakoitza bere aldetik bizi diren testu gisa, besteekin batera baizik, elkar osatuz eta elkarri lagunduz, liburua testuen elkarren arteko ehunduraren baten emaitza baita, hainbat narrazioz osatutako narrazio bakarra, eta ez hainbat testuren pilaketa soila. |
|
Gagnon-ek kultura federalaren kontzeptuan sakontzen du liburu honetan, hori baita haren ustez gizarte konplexuek behar duten zutabe nagusia elkarbizitzarako. Elkarrekikotasuna eta konfiantza oinarri dutela, etorkizun komuna nahi baldin badute, itunen bidezko federalismo horrek behar du aniztasunaren kudeatzaile arduratsua. |
|
Bizitzaz eta arteaz ari da liburua: bizitza artea ez bada ez baita bizi, eta artea bizirik ez bada ez baita arte. Heriotzaz ari da liburua, hildakoez. Amodio hitz ergelaren azpian kokatu dugun mundu zabalaz ari da liburua. Azkenik, poesiak dituen forma ia infinituetan barna ibilbide bat proposatzen du liburuak |
|
|
|
|
|
Hasta ahora, han sido otros los que han hablado de mi. Quizá mi carrera deportiva sea bien conocida para muchos, pero siempre ha sido relatada desde fuera.
No soy muy dado a manifestar mis emociones. Pero no he querido desperdiciar esta oportunidad de contar desde mi propio punto de vista mis sentimientos, peripecias, decisiones, actuaciones y errores. Es imposible resumir en un libro casi 70 años de vida, pero me he propuesto dar cuenta de los hitos más relevantes de mi trayectoria vital. Por desgracia, el tiempo se ha llevado consigo algunos recuerdos. Por fortuna, he contado con la ayuda precisa para recupera lo olvidado. Este libro quiere ser un reflejo fiel de lo que fui y soy. Ojalá te resulte interesante y ameno. |
|
|
|
|
|
Orain arte beste batzuek idatzi dute nitaz. Nire kirol ibilbidea aski ezaguna izango da askorentzat, baina beti ere kanpotik begiratuta.
Ez naiz sentimentuak erraz azaleratzen dituen horietakoa. Hala ere, nire sentipenak, gertaerak, erabakiak, jokabideak, akatsak eta abar neure ikuspegitik kontatzeko aukera hau ez dut alferrik galdu nahi izan. Zoritxarrez, denborarekin batera joan dira hainbat oroitzapenan. Zorionez, hainbatek lagundu didate galdutakoa berreskuratzen, Nintzena eta naizenaren ispilu izan nahi luke liburu honek. |
|
Udako oporraldian eguraldi ona egiten duenez, neska-mutil gehienak egurats zabalean jolasten dira…, baina non da Greg? Greg etxean da, bideojolasekin jo eta ke, ilunpean… Gregek teilatupekotzat du bere burua, eta udako azken fantasia bizitzen ari da: ez betebeharrik, ez araurik. Gregen amak, ordea, oso bestelako ideia du “uda perfektoa” izango litzatekeenaz: aire zabalean eta familia giroan betetzeko moduko ekimen-programa bat. Noren ikuspegia gailenduko ote da? |
|
Izan gaitezen errealistak: Greg Heffley beti izango da gizajo peto-petoa, eta norbaitek argi esan beharko lioke hori bere aitari.
Frank Heffleyk uste osoa du, ordea, semea noizbait aldatu egingo dela. Eta mutikoa gogortzeko, kiroletan eta holakoetan izena emanarazi dio.
Gregentzat, berriz, erraza da aitaren ahalegin guztiak ezerezean uztea.
Aitak akademia militar batera bidaliko duela mehatxu egin dio, ordea, eta Greg lehertu egin da: Hauxe besterik ez nuen behar! |
|
Hamalau urte bete berritan, Igorrek moto zahar bat erosten du bere sosekin, eta lagun mekanikari batekin berritzen. Bere motoarekin ibiliko da herrian zehar, eta giro arriskutsu batean sartuko da, bera baino zaharragoen artean, neska eder batek erakarrita. Bitartean, etxean arazoak dituzte; ama beste gizon batekin joana da, aita diruz larri dabil, arrebarekin ez da oso ondo konpontzen. |
|
Gaur 1936ko uztailaren 29a da eta Lucyk bere urtebetetzea ospatuko du. Hamahiru urte. Erabaki du eguneroko bat hastea eta berez esan ezin duena han idaztea: erlijioaren, familiaren eta konbentzioen higuina, errebeldia, heldua izateko irrika, hitzenganako maitasuna. |
|
“Beraz, bloga nire gune pribatua zen. Nire esparrua. Eta dena izorratu du aitak. Nazkagarria iruditzen zait. Matxinatzeko eskubidea dut. Ez baitu nire bloga kasualitatez aurkitu. Eta ez baitu behin bakarrik bisitatu. Jarraitu egin du, zelatan ibili da, xeheki aztertu du. Orain, bere aurrean nagoenean, inpresioa daukat hiri erdian biluzik paseatzen ari naizela. Eta horrek botaka egiteko gogoa ematen dit”. |
|
Saguak eta gizonak John Steinbeck Nobel saridunaren nobela bat da 1937an argitaratu zena. George Milton eta Lennie Smallen historia tragikoa kontatzen du. Autorearen nobelarik garrantzitsuenetakoa da eta baita AEBetako literaturaren historiakoa. AEBetan, irakurgai nahitaezkoa da eskoletan, nahiz eta hizkera eta gertakari gogorrak agertu. |
|
Liburua gogoeta laburren bilduma bat da, funtsean. Laburtasuna ez da, nolanahi ere, aforismoraino iristen, kasu bakan batzuetan izan ezik.
Autoreak berbatura deitzen dio (eta ez literatura) darabilen hizkuntza, mintzamolde edo estiloari: ahozkotasuna izeneko esparru horretaraino mugatu gabe ere, berba edo hitzetik abiatzen dela dio bere jarduna, letra hiletik baino areago. |
|
“Nadie querría morir orinándose encima. Es mucho peor que morir desnudo, sin un atisbo de dignidad. Cuando me preguntan cómo me gustaría morir, yo respondo con el vestido de flores moradas. Es el más bonito que tengo”.
El juego de las sillas, además de un pasatiempo infantil, es una metáfora de la vida: cada vez, alguno de nosotros se quedará sin sitio, y deberá abandonar el juego. |
|
Andoni preso dago Kordobako espetxean. Gaur, beste hainbat gutunekin batera, ezezagunen batek bidalitako gutun luze bat jaso du. Emakume batek sinatuta dator. Gaur zortzi, gutuna idazten duen emakume horren alabak ihes egin du organizazio armatu batean militatzeko. Andreak luze kontatzen dio gutunean zehar organizazio horretan militatzen duen preso horri beraren eta alabaren arteko harremana, konpromiso politikoari konpromiso pertsonala aurrez aurre jarririk. |
|
Gaur egungo fabula harrigarri bat da Ezer ez. Bertan gure gizartea da ispiluan bere burua erakusten duena. Bere lotsaizunak ageri dira modu beldurgarri batean. Eztiki eta ia xaloki idatzia dago, eta horrela azpimarratu egiten da erakusten duen tragedia. Gazteentzako eta helduentzako irakurketa nahitaezkoa. |
|
Eleberri hau garaiko argitaratzailearen paperen artean galduta zegoen eta XXI. mende honetan argitaratu da lehen aldiz. Kontakizun intimista eta hunkigarria da Odolaren sua.
|
|
Kutxa Saria Donostia Hiria. Ipuina.
Dora Maggo pintorearen estudioko leihoak Sasikoen plazara ematen du. Dorak giza figura biluzien erretratuak margotzea obsesio bihurtua du azkenaldian. Artea baliatu nahi du barruan daraman ezintasuna ulertu eta oreka bilatzeko. Leihotik begira, Marlboro gizonaren ezagutza egin du eta hura margotu arteko onik ez du izango. Nork bere historia, nork bere zauria kontatuko digu. |
|
|
|
|
|
Una tediosa mañana, el expediente clasificado de Anna, paciente recluida en una institución psiquiátrica mallorquina, va a parar accidentalmente a la mesa de un psicólogo residente del sanatorio. Cautivado inmediatamente por el testimonio de la joven, el psicólogo se adentrará en la maraña de dramáticas vivencias de las que Anna, aquejada de un singular trastorno de la personalidad, deja puntual constancia en un diario sobrecogedor. El viaje a través de la tragedia de la muchacha, sometida a perturbadoras experiencias por su terapeuta y atrapada en una sórdida relación sentimental que la conducirá finalmente a la quiebra psicológica, transcurre por escenarios en los que la realidad se entremezcla sin cesar con fantasmas de muy diversa condición, entre los cuales cabe contar a los enigmáticos conspiradores que, en pos de un mundo dócil a sus designios, no dudan en recurrir a cualquier método, incluido el asesinato, con tal de preservar su poder.
El psicólogo compartirá con el lector, además de una vibrante investigación en la que nada es lo que parece, una rica reflexión permanente sobre los límites entre realidad y delirio. |
|
|
|
|
|
Si ser una niña adoptada en los años cincuenta no fue tarea fácil, ser madre de un niño que se sospecha robado es una de las más duras pruebas a que una mujer puede enfrentarse.
Sofía reúne en su persona ambas condiciones, lo cual ha hecho de su vida una búsqueda continua, acuciada por las angustiosas preguntas que acompañan a cada rastro, a cada duda, a cada certeza… |
|
|
|
|
|
En los alrededores de Praga aparece el cadáver de una mujer: la han degollado y le han vaciado los ojos. A lo largo de las semanas posteriores van apareciendo, como con cuentagotas, más cadáveres de mujeres a los que se ha amputado un miembro distinto en cada caso. En las calles de la oscura Praga, tres desconocidos se reúnen con el propósito de dar caza al asesino: Jan, responsable de la investigación; Anna, dueña de una librería; y Fran, quien se ha visto involuntariamente implicado en la aventura. Pero en esta investigación nada es lo que parece, y el misterio lo va invadiendo todo; un misterio cada vez más denso, cada vez más aterrador… |
|
|
|
|
|
Maddi, personaje central de la novela,se retira a la soledad de la casa familiar. Allí descubrirá ciertos manuscritos por los que conocerá las peripecias vitales de diversas mujeres de su familia que vivieron momentos críticos de la historia: la entrada de los franceses en San Sebastián en las postrimerías del siglo XVIII; la Primera Guerra Carlista; los comienzos de la Guerra Civil; el San Sebastián de los años 60. Sus relatos la iluminarán, como faros, en su singladura hacia una decisión que dará un vuelco radical a su vida.
|
|
|
|
|
|
|
